Het is zeven minuten voor twaalf ’s nachts. De nacht van 24 op 25 augustus 1991. Het is volle maan. Bij een paar buren vieren ze feest. Er branden lampjes, blauwe, rode, gele… Je hoort gelach en muziek. Er is veel bezoek. De auto’s van visite staan over heel de straat geparkeerd. Het is volle maan. Hij is ook mooi vind ik. Maar eigenlijk moet je de maan ‘zij’ noemen. Als ze zo vol is lijkt alles zo perfect, zo perfect rond, zo mooi glad en zacht met hier en daar een donkere vlek. Moedervlekken noem ik het maar. Van ver af lijkt alles zo mooi en schoon maar op tv zie je telkens weer hoe lelijk de maan en haar kraters zijn. Dat zie je niet van een afstand. Net zoals bij mensen. Van een afstand lijken mensen vaak zo aardig maar als je ze beter leert kennen zie je ook de slechte eigenschappen en dan valt zo’n persoon vaak erg tegen. Dat is hoe ik erover denk tenminste…Vroeger toen ik nog bij mijn moeder woonde en we hadden ’s avonds ruzie gehad, dan ging ik ’s nachts op het dak van de bijkeuken zitten. Zitten, denken, huilen en kijken. Er stonden in die tijd altijd veel sterren aan de hemel maar als ik nu kijk lijkt het net of er steeds minder sterren bestaan. Ik heb er natuurlijk absoluut geen verstand van maar ik merk het toch telkens op.

Nee, ik heb er geen verstand van, want telkens als ik denk dat er een ster aan de lucht staat, blijkt later dat het weer zo’n stom vliegtuig is. Dus je begrijpt wel hoe ver het zit met sterren in mijn bol. Ik heb er geen verstand van. Ik kan het zo moeilijk begrijpen dat er dingen bestaan als steroïden (daar bedoelde ik vast asteroïden mee), manen, planeten zoals de aarde en sterren. En TOCH heb ik het gevoel dat er vroeger méér sterren waren als nu.

Ik zou wel kunnen slapen hier op het balkon. Dan word ik wel helemaal ondergeprikt door de muggen maar dat vind ik niet erg. Ik heb zoet bloed en ik ben erg gewild bij muggenfamilie’s. Maar het lijkt me zo verfrissend om op het balkon te slapen. Af en toe kijkend naar de sterren en de maan. Ik vind het jammer dat we geen tuin hebben maar ik ga er natuurlijk niet van dood. Heb jij wel eens zin om naar de maan te vliegen? Ik wel… Welterusten.

Advertisements