Na school zijn ik en Aquila naar Sjang’s graf geweest en we hebben daar zo’n 25 minuten gestaan. Praten over vanalles en over Sjang. Op dat kerkhof liggen ook overledenen van een half jaar oud. En ook een baby’tje van vier dagen. Hij is nu al vier dagen dood. Er lagen nog meer bloemen op zijn graf dan wat je altijd op tv ziet maar hij heeft nog geen steen. Ik voelde me wel gerust toen ik daar rondliep rond zijn graf. Gelukkig maar want nu heb ik ook zo’n gevoel dat hij ook gerust is. Even had ik zin om te schreeuwen ‘Nee, ik wil hier niet zijn, ik wil Sjang terug, ik wil dat het allemaal zo is als eerst’. Maar wie ben IK? En hoe moeten zijn ouders en broertjes en familie zich niet voelen?

Advertisements