Elly Kellner blog ERS deel 1Emotie Regulatie Stoornis (ERS) Deel 1

Elly Kellner is een 39-jarige singer-songwriter die 10 jaar geleden de diagnose Emotie Regulatie Stoornis (ERS) kreeg. Nadat zij via social media Mentaal Beter benaderde over haar lied ‘Buikpijn’, heeft zij drie gastblogs geschreven waarin zij haar persoonlijke verhaal deelt om anderen die met Emotie Regulatie Stoornis te maken hebben een hart onder de riem te steken.

Deel 1: Buikpijn
“Met pijn in mijn maag voel ik geen pijn in mijn hart. Eten vult de leegte voor heel even. Misselijkheid leid me eventjes af van wat ik voelde.”

Mijn naam is Elly Kellner en zo’n tien jaar geleden kreeg ik te horen dat ik last heb van een Emotie Regulatie Stoornis (ERS). Al van kleins af aan leek ik dingen sterker te voelen en ervaren dan de mensen om me heen. Dat klinkt misschien heftig, maar naast enkele nadelen had het ook wel zijn voordelen: mijn fantasie en creativiteit ontwikkelde zich in rap tempo en ik begon al toen ik negen jaar was met het schrijven en zingen van mijn eigen liedjes. Muziek, schrijven en creativiteit is altijd een rode draad in mijn leven gebleven en het is ook nu nog een goede uitlaatklep voor mij.

Kindermishandeling

In mijn jeugd heb ik kindermishandeling en verwaarlozing ervaren. Ik volgde als jongvolwassene en twintiger vele therapieën die voor een tijdje prima leken te helpen, maar uiteindelijk kwam ik altijd weer terug. Pas tien jaar geleden kreeg ik te horen dat mijn terugkerende klachten werden veroorzaakt door een Emotie Regulatie Stoornis (ERS). Eindelijk had ik een verklaring voor de manier waarop ik in sommige situaties reageer en hoe ik met dingen omging. Er waren speciale cursussen en therapieën die ik kon volgen specifiek voor ERS. Eén van de dingen die hier duidelijk werd, was dat ik eten heel mijn leven heb gebruikt om mezelf te sussen, mezelf te verdoven tegen de heftige gevoelens die ik voelde. Ik at tot ik misselijk werd en ziek op het toilet zat. De hele dag was ik in gedachten met eten bezig, bedacht waar en wanneer ik in mijn eentje dozen negerzoenen, chips en koekjes kon eten. Door m’n therapie leerde ik dat dit simpelweg een overlevingstactiek was die heel lang, heel goed voor me werkte, maar me nu niets positiefs meer bracht.

Dag, oude vriend!

Stapje voor stapje ben ik gaan leren te voelen hoe ik in mijn lichaam zit, wat mijn gedachten zijn en wat ik daarbij voel. Overeten was een oude vriend van me die ik jarenlang elke dag zag. Nu is het een kennis waar ik alleen nog van een afstandje naar zwaai. We zijn uit elkaar gegroeid en ik heb een betere manier gevonden om met mijn gevoelens om te gaan.

Acceptatie

Pas toen ik kon accepteren wat mijn probleem met eten was, kon ik er eindelijk ook zonder zelfcensuur over schrijven en zingen. Herken je iets van jezelf in mijn liedje? Je bent niet alleen met je pijn en jouw unieke manieren om hier mee om te gaan. Misschien durf je het aan een andere manier uit te proberen om met je heftige gevoelens om te gaan? In het begin is dat eng en lijkt het alsof de grond onder je voeten verdwijnt, maar uit ervaring weet ik dat het met geduld en tijd wél beter kan worden. En dat gun ik je van harte!

Klik hier om Elly’s bijbehorende lied ‘Buikpijn’ te luisteren.

Wil je meer weten over Elly? Bezoek dan haar website www.ellykellner.com

Foto: Elly Kellner – © Elly Kellner

Advertisements