Search

Creatieve Vlo

Creatieve Vlo draws about matters of the heart and mind; sex, dating, emotions, mental issues, food, darkness & light.

Category

Spraakwaterval

Mijn Nederlandse woorden in spraakwaterval.

Crumble Cult interviewed me!

148Tony Single from Crumble Cult did an interview about my comics and other things that make me smile. I love how it turned out!

ELLY: Yes, to me a penis definitely has a certain charm (as an entity of its own) and I also find them aesthetically pleasing, just like ladybugs, boobs, trees and birds. […]

You can read the whole piece here: Comfy Confabs: Elly Kellner — Crumble Cult
Advertisements

Blog 3 op Mentaal Beter (DUTCH)

Elly Kellner ERS blog deel 3

Emotie Regulatie Stoornis (ERS) Deel 3

Elly Kellner is een 39-jarige singer-songwriter en heeft een emotieregulatiestoornis (ERS). Nadat zij via social media Mentaal Beter benaderde over haar lied ‘Buikpijn’, heeft zij drie gastblogs geschreven waarin zij haar persoonlijke verhaal deelt om anderen die met een emotieregulatiestoornis te maken hebben een hart onder de riem te steken.

Deel 3: Voelen
“Voelen is moeilijk. Net als weten wat je wilt. Voelen is moeilijk. Maar het is wat het is.”

Voelen wat je echt wilt is niet zo makkelijk als het klinkt. Mijn eigen grenzen aanvoelen en aangeven is iets dat ik in mijn jeugd helaas niet heb geleerd. Ik heb me als kind aangepast aan de wensen en grenzen van een ander en op die manier werd mijn eigen gevoel steeds onderdrukt. Onder andere hierdoor heb ik later een emotieregulatiestoornis (ERS) gekregen.

Gevoelens vermijden

Alhoewel ik me vanaf mijn negende jaar in mijn muziek al goed kon uiten, vond ik het erg moeilijk om daarnaast op een normale manier met mijn emoties om te gaan. Ik had soms het gevoel dat ik overspoelt werd door heel heftige gevoelens die ik het liefst meteen uit wilde zetten. Ik wilde het niet voelen of ervaren, ik wilde die gevoelens vermijden en deed dit door afleiding te zoeken of bijvoorbeeld door mezelf te verdoven door te eten tot ik misselijk werd.

Ik ben sterk genoeg!

In therapie bleek dat ik bang was dat ik niet sterk genoeg zou zijn om mijn gevoelens aan te kunnen. Ik rende ervoor weg uit angst dat ik zou doordraaien. Maar ik rende weg voor dingen die toch al binnenin mij zitten. Dat ik nu chronische pijn heb komt voor mijn idee door al die onderdrukte gevoelens die er nooit mochten zijn. Inmiddels heb ik ervaren dat de wereld door blijft draaien, dat ik niet doodga als ik mijn gevoel er laat zijn. Het lukt me in het hier en nu te blijven en mijn gevoel, dat soms nog steeds overweldigend is, toe te laten. En al geeft het me in mijn lijf en hoofd soms nog erg veel stress, ik ben sterk genoeg om het te doorstaan.

Ik ben ook gewoon een mens

Hoe meer ik mezelf mag zijn, met alles dat erbij hoort, hoe meer ik mijn emoties zelf kan reguleren. Dat ik veranderlijk ben en soms op dingen wil terugkomen, laat alleen maar zien dat ik menselijk ben. Nee zeggen is voor velen moeilijk, ja zeggen soms ook en dingen bij een ander laten, blijft altijd een uitdaging. Maar de ruimte hoeft niet altijd opgevuld te worden met kant-en-klare oplossing en antwoorden en het is niet allemaal zo zwart-wit.

Lachfilm

Ben je gewend om jezelf heel serieus te nemen en dingen die gebeuren als een drama(film) te ervaren? Dan kan het heel ingewikkeld zijn om gebeurtenissen ineens luchtiger te bekijken. Toch kan dit wel een leuke oefening zijn om mee te experimenteren. Bekijk jezelf of een bepaalde situatie eens alsof je naar een komedie(film)/lachfilm kijkt. Zie hoe belachelijk de mensen, en jijzelf waarschijnlijk ook, zich soms kunnen gedragen. Lach er om en bekijk het luchtig. Als je dit oefent in het klein, kan het ook van pas komen als zich weer een heftige situatie voordoet.

Lied: ‘Voelen’

Wil je meer weten over Elly? Bezoek dan haar website www.ellykellner.com

Foto: Elly Kellner – © Elly Kellner

Blog 2 op Mentaal Beter (DUTCH)

Elly Kellner ERS blog deel 2

Emotie Regulatie Stoornis (ERS) Deel 2

Elly Kellner is een 39-jarige singer-songwriter die 10 jaar geleden de diagnose Emotie Regulatie Stoornis (ERS) kreeg. Nadat zij via social media Mentaal Beter benaderde over haar lied ‘Buikpijn’, heeft zij drie gastblogs geschreven waarin zij haar persoonlijke verhaal deelt om anderen die met Emotie Regulatie Stoornis te maken hebben een hart onder de riem te steken.

Deel 2: Niets is ook wel lekker

“Ik mag zinken en ik mag zweven. Ik mag leven…ik mag leven.”

Ruimte durven innemen en echt jezelf zijn, zijn twee dingen die voor mij niet vanzelfsprekend zijn. In mijn opvoeding kreeg ik het gevoel niet geaccepteerd te worden voor wie ik was. Ik heb me moeten aanpassen naar de wensen van een ander. Zo leerde ik keihard voor mezelf te zijn en mezelf en mijn wensen te negeren. Zwevend tussen wat een ander van mij verwacht en wat ik zelf zou willen, was het erg moeilijk om nog te snappen wie ik was. Wie ben ik, hoe sta ik in het leven, wil ik eigenlijk wel leven en zo ja, wat moet ik dan met dit leven? Nog steeds probeer ik een weg te vinden met in mijn ene hand al mijn creatieve en muzikale talenten, positiviteit, doorzettingsvermogen en in de andere hand mijn Emotie Regulatie Stoornis, mijn verleden en chronische pijn.

Vallen en opstaan

Ik kan heel veel, maar ik kan niet alles aan. Dat was voor mij een harde waarheid om te accepteren. Het zoeken naar wat ik in dit leven wel of niet kan doen, gaat gepaard met vallen en opstaan en ook dat kan ik maar beter omarmen. Ik geef mezelf de ruimte om te falen en heel soms geef ik mezelf de ruimte om succes te hebben. Dat laatste lijkt dan soms nog enger dan falen, want wat als het lukt? Hoe ga ik het dan volhouden?

We mogen allemaal onszelf zijn

Ik voel de vrijheid om echt mezelf te zijn, een echte verademing. Mensen om me heen accepteren me nu voor wie ik ben met al mijn gevoeligheden, met mijn grote tranen van verdriet én blijdschap. Ik mag er zijn als dingen me lukken, maar ook als alles mislukt en ik bijvoorbeeld ziek ben. Ik heb, net als iedereen, het recht om zowel sterk als zwak te zijn, en dan nog steeds geliefd te worden. Ik mag leven. Ik heb dat recht. Ik snap het eindelijk. En weet je… jij mag ook leven! Ook jij mag jezelf laten zien aan de wereld, hoe je je ook voelt. Je hoeft niets speciaals te doen om speciaal te zijn.

Lied: ‘Niets is ook wel lekker’

Wil je meer weten over Elly? Bezoek dan haar website www.ellykellner.com

Foto: Elly Kellner – © Wies van Luijtelaar

Blog 1 op Mentaal Beter (DUTCH)

Elly Kellner blog ERS deel 1Emotie Regulatie Stoornis (ERS) Deel 1

Elly Kellner is een 39-jarige singer-songwriter die 10 jaar geleden de diagnose Emotie Regulatie Stoornis (ERS) kreeg. Nadat zij via social media Mentaal Beter benaderde over haar lied ‘Buikpijn’, heeft zij drie gastblogs geschreven waarin zij haar persoonlijke verhaal deelt om anderen die met Emotie Regulatie Stoornis te maken hebben een hart onder de riem te steken.

Deel 1: Buikpijn
“Met pijn in mijn maag voel ik geen pijn in mijn hart. Eten vult de leegte voor heel even. Misselijkheid leid me eventjes af van wat ik voelde.”

Mijn naam is Elly Kellner en zo’n tien jaar geleden kreeg ik te horen dat ik last heb van een Emotie Regulatie Stoornis (ERS). Al van kleins af aan leek ik dingen sterker te voelen en ervaren dan de mensen om me heen. Dat klinkt misschien heftig, maar naast enkele nadelen had het ook wel zijn voordelen: mijn fantasie en creativiteit ontwikkelde zich in rap tempo en ik begon al toen ik negen jaar was met het schrijven en zingen van mijn eigen liedjes. Muziek, schrijven en creativiteit is altijd een rode draad in mijn leven gebleven en het is ook nu nog een goede uitlaatklep voor mij.

Kindermishandeling

In mijn jeugd heb ik kindermishandeling en verwaarlozing ervaren. Ik volgde als jongvolwassene en twintiger vele therapieën die voor een tijdje prima leken te helpen, maar uiteindelijk kwam ik altijd weer terug. Pas tien jaar geleden kreeg ik te horen dat mijn terugkerende klachten werden veroorzaakt door een Emotie Regulatie Stoornis (ERS). Eindelijk had ik een verklaring voor de manier waarop ik in sommige situaties reageer en hoe ik met dingen omging. Er waren speciale cursussen en therapieën die ik kon volgen specifiek voor ERS. Eén van de dingen die hier duidelijk werd, was dat ik eten heel mijn leven heb gebruikt om mezelf te sussen, mezelf te verdoven tegen de heftige gevoelens die ik voelde. Ik at tot ik misselijk werd en ziek op het toilet zat. De hele dag was ik in gedachten met eten bezig, bedacht waar en wanneer ik in mijn eentje dozen negerzoenen, chips en koekjes kon eten. Door m’n therapie leerde ik dat dit simpelweg een overlevingstactiek was die heel lang, heel goed voor me werkte, maar me nu niets positiefs meer bracht.

Dag, oude vriend!

Stapje voor stapje ben ik gaan leren te voelen hoe ik in mijn lichaam zit, wat mijn gedachten zijn en wat ik daarbij voel. Overeten was een oude vriend van me die ik jarenlang elke dag zag. Nu is het een kennis waar ik alleen nog van een afstandje naar zwaai. We zijn uit elkaar gegroeid en ik heb een betere manier gevonden om met mijn gevoelens om te gaan.

Acceptatie

Pas toen ik kon accepteren wat mijn probleem met eten was, kon ik er eindelijk ook zonder zelfcensuur over schrijven en zingen. Herken je iets van jezelf in mijn liedje? Je bent niet alleen met je pijn en jouw unieke manieren om hier mee om te gaan. Misschien durf je het aan een andere manier uit te proberen om met je heftige gevoelens om te gaan? In het begin is dat eng en lijkt het alsof de grond onder je voeten verdwijnt, maar uit ervaring weet ik dat het met geduld en tijd wél beter kan worden. En dat gun ik je van harte!

Klik hier om Elly’s bijbehorende lied ‘Buikpijn’ te luisteren.

Wil je meer weten over Elly? Bezoek dan haar website www.ellykellner.com

Foto: Elly Kellner – © Elly Kellner

Leeg te voelen (DUTCH)

Ik leef, ik doe, ik probeer, ik leer, val en sta op, ik voel steeds beter aan en geef steeds beter aan.

Liedjes schrijf ik niet echt. Ze komen aangevlogen, vliegen mijn pen in en landen zacht op het papier. Het gaat vanzelf. Eerst kwamen ze in die schemertoestand net voor ik echt in slaap viel. Dan kwam er een stukje tekst en melodie omhoog en moest ik opstaan om het op te schrijven en spelen. Altijd gaat het over waar ik mee bezig ben, soms over dingen waar ik klaar mee ben, altijd voelt het als een geschenk en ben ik blij met het resultaat.

Tegenwoordig komen ze steeds vaker als ik onder de douche sta, de muze weet me ook te vinden als ik in mijn nakie sta. En het resultaat gaat dieper naar de kern, eerlijker, opener. Misschien ook pijnlijker en hopelijk herkenbaar voor mensen. Herkenning kan al troost bieden.

25-02-2002 (DUTCH)

Iedereen krijgt dat in het leven dat hij/zij ‘nodig heeft (om meer te leren).

“Je krijgt iets op je bordje en al vind je het vies en niet te pruimen…je zult het toch moeten eten en slikken. Je moet je darmen de kans geven (en tijd) om het te verteren. En als je het niet wilt eten dan groei je niet. Want we hebben nu eenmaal voedsel nodig om te groeien.”

Koning van mijn leven (DUTCH)

Ik ben koning van mijn leven.
Ik heb controle over hoe ik me voel,
en als ik daar controle over heb,
dan wil ik me gewoon goed voelen.
Ik heb het heft in handen.
Als ik voel dat ik wegdrijf, verdwijn,
dan knipper ik met mijn ogen…
“Ik wil hier blijven!” “Ik ben veilig!”
“Ik ben de baas en ik blijf hier”
Ieder mens is koning over zijn eigen leven.
Dus maak ik me over die andere mensen niet druk.
Ik ben verantwoordelijk voor mijzelf.
Voor niemand anders!
De wereld is van mij,
en ik ben in de wereld wie ik ben.
Het enige wat ik hier moet doen,
is lief zijn voor mijzelf!
Als er iets gebeurt,
dan maak ik een keuze.
Ik kies ervoor om rustig te blijven.
Ik kies ervoor om rustig te ademen.
Ik ben de koning van mijn leven!
Ik kies ervoor om alles te voelen,
zonder dat mijn gevoel me kapot maakt.
Ik kies ervoor rust te nemen, als ik dat nodig vind.
Om te leren, moet ik experimenteren.
Ik neem het risico dingen fout te doen.
Ik weet dat ik van mijn fouten leer.
En ik ben het waard nieuwe dingen te leren.
Ik heb de macht over mijzelf.
Als ik iets wil dan moet ik het zelf doen.
Ik heb de kracht om het zelf te doen!
Ik heb de kracht om het vol te houden.
Want ik ben koning van mijn leven.

23-09-1999 (23 y/o) DUTCH

Brief aan mijn moeder:

Lieve mamsie, pamsie,

Bij het licht van twee dankbaar brandende waxinelichtjes schrijf ik je een briefje. Wie had ooit durven hopen dat ik op een avond laat, om zeven voor elf, nog iets positiefs uit mijn pen zou kunnen krijgen? Ik zelf in ieder geval niet. Maar zie…het is zo. Het is frappant maar op deze donkere herfstavond, met de in de wind bewegende bomen – ik hoor ze erg goed- heb ik nu eens geen behoefte om van een flat af te springen. Dat is ook wel eens prettig om te ervaren.

Ik heb zojuist op tv een programma gezien over de jeugd van tegenwoordig, kinderrechters, pleeggezinnen en de jeugdhulpverlening. Het verbaast me dat ik me er niet bijzonder somber van ga voelen, eerder gemotiveerd, misschien iets te kunnen doen op dit gebied.

Ik heb veel ideeën, veel wensen, veel dingen die ik nog wil leren en heel veel wat ik nog vind dat ik moet doen. Ik weet alleen nog niet hoe! Veel dingen vragen tijd en geduld en daar heb ik niet graag veel van. Nu is geen tijd voor actie, nu is een tijd voor rustig drijven op de stroom en opletten, onthouden en leren. Maar dat is moeilijk en niet altijd even spannend. Ik wil eigenlijk alles en alles gaat zo langzaam. Waar ik eerst rust, stilte en traagheid verlangde (en nodig had) wil ik nu actie. En waar nu actie en spanning is wil ik rust, stilte en traagheid.

Met het verkrijgen van steeds meer materiële zaken verlies je je onschuld, je kindertijd, je spontaniteit. En wat wil een mens nu eigenlijk? Ik heb er geen idee van.
Liefs Elly

31-05-1992 (15 y/o) DUTCH

Ik ben weer teruggebracht door mama na een weekend bij haar. Heb van haar een boek meegekregen om te lezen ‘De kunst om uw leven te beheersen’ van Dr. Heinz Ryborz.

H* is vanmiddag dus thuisgekomen uit Antwerpen, heeft de was gedaan en ik kwam toen ook thuis (van bij mama). Vervolgens zegt H* dat ze direct weer terug gaat naar Antwerpen! Ik heb tot nu toe niet veel kunnen vinden in mama’s boek.

… Blz 34, Ik ben bang:

– Om al mijn spulletjes kwijt te raken
– Om met veel pijn te sterven
– Om mijn stem kwijt te raken
– Om een ongeluk te krijgen
– Om ineens blind te worden
– Om te verdrinken
– Om helemaal alleen te zijn
– Om alleen te slapen in een leeg huis
– Om Henny te verliezen
– Om mama te verliezen
– Om mijn vrienden te verliezen
– Om doof te worden
– Dat mijn gitaar kapot gaat
– Dat mijn kat doodgaat
– Dat een ander eerder doodgaat dan ik
– Dat ik zonder werk kom
– Dat ik slechte cijfers haal
– Dat ik haaruitval krijg
– Dat ik getreiterd word
– Dat ze me heel erg uitschelden
– Om nooit een vaste verkering te krijgen
– Dat ik ooit zelfmoord pleeg
– Om te dansen met anderen erbij
– Om te zingen met anderen erbij
– Om geen leuk huisje te kunnen betalen
– Om geen geld te hebben
– Om meer dan 100 kg te wegen
– Om met mensen te praten
– Om mezelf te laten zien
– Om te sporten want dan krijg ik een ongeluk
– Om naar het ziekenhuis te gaan
– Dat mijn muziek me wordt afgenomen
– Om iets scherps in mijn ogen te krijgen
– Om geen gitaar meer te kunnen spelen
– Dat ik vermoord word
– Om nooit gelukkig te zijn

De dagen hierna heb ik vaak met de kindertelefoon en ook met mijn moeder gebeld. Uiteindelijk heeft de Kindertelefoon me doorverwezen naar een crisis-opvang.

H* = mijn vader (transseksueel)

Powered by WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: